Potansiyel dağ bisikleti cenneti Türkiye bu sahada giderek yurtdışına da açılıyor. Özellikle son yıllarda yılın büyük kısmında havanın kötü olduğu Avrupa’daki dağ bisikletçilerinin kaçış yerleri olan İspanyol Balear adalarına bir alternatif teşkil etmeye başladı Türkiye. Dağ bisikleti turları düzenleyen turizm şirketleri arttı, ülkemize gelen yabancı dağ bisikletçilerinde de artış var. Geçtiğimiz hafta haberler bölümümüzde yeni çıkacak bir rehberi duyurmuştuk sizlere. Antalya yöresi, Kemer, Tekirova, Kaş, Kalkan ve Fethiye’deki tur rotalarını gösterecek olan bu rehberi hazırlayan Werner Eichhorn ile uzun uzadıya konuştuk, kendisi MTBTR için bu rehberin nasıl oluştuğunu anlatan bir makâle yazmayı kabul etti.

Werner 38 yaşında, üç tane hobisi var: Model tren, tekli kayak (mono-ski) ve dağ bisikleti. Antalya’ya ilk defa 1999’da gelmiş bisikletle. Haliyle işinden uzun süre izin alamadığı için hep tatillerde gelip giderek hazırlamış bu rehberi. O zamanki amacı Kemer’i merkez almak. Yalnız sonrasında Kemer merkezli bir rehberin yetersiz kalacağı düşüncesiyle yayınevi arayışına girmiş. 1999’dan beri senede en az iki defa Türkiye’de. Anlattığına göre her seferinde istediği gibi rotaları bulamamış, bazı güzergâhları 3 defa geçmek zorunda kalmış, bazı güzergâhlar bir yere ulaşmadıklarından boş çıkmışlar.

Kendisinin de dediği gibi sürekli olarak bölgede kalmanın da olumsuz yanları var, yazları aşırı sıcak, kışları dağlarda kar, fiziksel olarak da belirli bir yerden sonra insan yoruluyor diyor, 14 gün kesintisiz olarak rota peşinde dağlarda gezdikten sonra bıkkınlık da ortaya çıkıyor.

Bu genel girizgâhtan sonra sözü Werner’e bırakalım:

Kaş'ta patika

Büyük boyut için tıkla!

Kaş'ta

Büyük boyut için tıkla!

Dağ bisikleti moda olmaya başladığı zamanlarda bizim için en önemli yöre Kuzey İtalya’daki Garda Gölü’ydü. Münih’ten birkaç saatte gidilebilen bu yörenin en önemli özelliği güzel havası. Denebilir ki muhteşem manzaralar ve burada çok yaygın olan „Moser“ rehberi ile yayılan sayısız turlarla „Lago“ bisiklet için ilk adresti.

Sarıbelen'de (Kalkan) kavşak

Büyük boyut için tıkla!

Göynük'te Ali'nin kahvesinde ekip

Büyük boyut için tıkla!

Uzun yıllar Münih’teki büyük model tren kulübünde (NFM) çalıştım ve boş vakitlerimi model tren sergilerinde, fuarlarda ve buluşmalarda harcadım. NFM’deki üyeliğim bittikten sonra tekrar sporu keşfettim ve yakın arkadaşlarımdan biri ile her yıl İtalya’ya ve İsviçre’ye gittim, Orada şahane, kısmen 4 gün süren turlar yaptık ve 3000m’ye ulaşan geçitlerden geçtik.

Göynük'te Ali'nin kahvesinde ekip

Büyük boyut için tıkla!

Türkiye ve dağ bisikleti

Daha okuldayken InterRail bileti alıp pek çok güney ülkesini, bu arada Türkiye’yi de gezdim. Denizli’ye, Pamukkale’ye kadar trenle gittim ve Türkiye’yi sıcak bir tatil ülkesi olarak tanıdım. 1999 yılında bir tanıdığım Antalya-Kemer’de çektiği resimleri gösterdi, özellikle Antalya’dan Kemer’e olan manzara aynı yıl bir haftalığına bisikletimle yöreye gitmemi sağladı.

Yukarıda yoldan Kaş manzarası

Büyük boyut için tıkla!

Bölgeye hemen ısındım ve bir rehber yaratma fikri ortaya çıktı, elbette sonradan öğreneceğim üzere bayağı safça bir fikir. Bölgede bulabildiğim az sayıda rota çok zaman ve kondisyon istiyordu. Elle tutulur bir harita olmadığı için bütün rotaları deneme-yanılma yöntemiyle buluyordum. Bu yüzden örneğin Gedelme’den Tahtalı üzerinden Beycik’e üç defa gitmek zorunda kaldım. „Likya yolu“nun varlığından o dönemde haberim yoktu.

Kaş

Büyük boyut için tıkla!

Kiriş’te Chemnitz’den (Almanya) bir dağ bisikleti rehberi ile tanıştım ve onunla tatil haftamın sondan bir önceki gününde bir bisiklet turu ayarladım. Yetersiz haritalar yüzünden Ovacık’tan rahatlıkla Göynük’e inebileceğimizi sandık, çok kötü yanılmışız. Tur boyunca herşey yolunda gitti, ta ki Göynük’e dönerken yanlış yöne gittiğini düşündüğümüz ve üstüne üstlük aşağı ineceği yerde tekrar 500m irtifâya çıkan patikayı bırakmamıza kadar. Tekrar kanyona indik ve nehrin akış istikametinde ilerlemeye çalıştık. Dar kanyonda zaman zaman göbeğimize kadar araba büyüklüğünde kayaların arasından gitmek zorunda kaldık, bazı yerlerde bisikletleri birkaç metre aşağı atıp arkalarından atlamamız gerekti.

Ovacık yakınında ekipten Hardy

Büyük boyut için tıkla!

Maalesef zaman bu şekilde geçti ve biz daha kanyondan çıkamadan karanlık çöktü, 200m irtifanın altındaydık ve nerede olduğunu ve hangi engellerin kapadığını bilmediğimiz bir çıkış bulmaya çalışıyorduk, haliyle imkânsız bir olay. Gecenin çökmeye başlaması ile birlikte geldiğimiz yolu geri dönmeye ve Ovacık üzerinden tekrar Kiriş’e gitmeye karar verdik. Ama arada zifiri karanlık gece olduğundan dönüş yolunu da, kanyondan çıkışı da bulmamız mümkün değildi. Yürüyerek kanyonda irtifâ kazanıp bir şekilde denizi görmeyi çaresizce denedikten sonra geceyi kanyonda geçirmek zorunda kaldık. İliklerimize kadar ıslanmıştık, değişecek kıyafetimiz yoktu, nerede kaldı geceleyecek bir donanım. Bir ilkyardım örtüsü ve etraftan toplayabildiğimiz kadar yaprak ile yatacak yer hazırlamaya çalıştık, elbette nehirden nispeten uzakta, sağlam zeminde. Arkadaşlarımıza ve arkadaşımın karısına haber vermemiz gerekiyordu, ama elbette bütün halimiz yetmezmiş gibi kanyonun dibinde cep telefonları ağ yakalayamadılar. Bir elde bisikletin farı, diğer elde cep telefonu kanyon duvarında hafif bir şekilde ağ görebilene kadar tırmandık, eşlerimiz haliyle durumumuzdan hiç hoşnut olmadılar ama yapacak birşey yoktu.

Ovacık'tan kanyona iniş

Büyük boyut için tıkla!

Gece tam anlamıyla bir işkenceydi. Etrafta yabanî hayvan var mı, varsa ne var bilmediğimiz gibi sıcaklık da çok düştü. Birbirimize sokulup sarılmaktan başka yapacak birşey kalmamıştı, garip ama kaçınılmaz bir adım. Her 10-20 dakikada, zaten kesintisiz olarak daha uzun uyuyamıyorduk, taraf değiştiriyorduk, çünkü dış taraf yaprak ve ince örtüye rağmen çok soğuktu.

Ovacık'tan kanyona iniş

Büyük boyut için tıkla!

En sonunda neyse ki hava ağardı, ama bizim şanssızlığımız, bu sefer de yağmur başladı. Sırılsıklam bir vaziyette geldiğimiz yolu geri dönüp tekrar Ovacık’a çıkmaya çalıştık. Yol dize kadar çamur olmuş haldeydi, bisikletleri itmek zorunda kaldık.

Ovacık'tan kanyona iniş

Büyük boyut için tıkla!

Şansımıza 600m irtifâda odunculara rastladık ve bizi Lada’larında Ovacık’a kadar götürmeye iknâ edebildik. Aksi takdirde aynı gün öğleden sonra kalkacak olan uçağımı kaçıracaktım. Leş gibi kirlenmiş, üşümüş ve sırılsıklam bir halde Kiriş’e indik, çabucak bisikletimi söktüm, yıkandım ve tekrar medeniyete karıştım. Bavulları zaten toplamıştım, otele dönüşümden yarım saat sonra havaalanındaydım, uçağı yakaladım…

Tahtalı yolu

Büyük boyut için tıkla!

Nasıl rehber yapılır?

Yaşadıklarım bölgeyi daha düzgün bir şekilde gezme isteğimi köreltmedi ama. Sadece bundan sonra turları daha etraflıca planlayıp daha geniş bir donanımla yola çıkmam gerektiğini öğrendim. Sırt çantamda bu olaydan sonra daima sıcak giysiler ve ıslanırsam değiştirmek